۱. صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت:
در این نوع صندوق‌ها، بخش عمده دارایی‌ها به اوراق بهادار با درآمد ثابت مانند اوراق مشارکت، گواهی سپرده و سپرده‌های بانکی اختصاص می‌یابد. سهم کوچکی از دارایی نیز برای خرید سهام شرکت‌های بورسی به کار گرفته می‌شود تا ضمن حفظ ثبات، بازدهی کل صندوق افزایش یابد.

۲. صندوق سرمایه‌گذاری سهامی:
دارایی این صندوق‌ها بیشتر متشکل از سهام شرکت‌های بورسی و فرابورسی است. بخش محدودتری از سرمایه نیز در اوراق مشارکت و سپرده‌های بانکی نگهداری می‌شود تا ریسک کلی صندوق تا حدی کنترل گردد. ماهیت این صندوق‌ها رشد‌محور بوده و بیشترین نوسان و بازدهی را در میان انواع صندوق‌ها دارند.

۳. صندوق سرمایه‌گذاری مختلط:
در صندوق‌های مختلط، ترکیب دارایی‌ها به‌گونه‌ای تنظیم می‌شود که تعادلی میان سهام و اوراق با درآمد ثابت برقرار باشد. بخشی از سرمایه به بازار سهام اختصاص می‌یابد و بخش دیگر در اوراق مشارکت و سپرده‌های بانکی سرمایه‌گذاری می‌شود. این ترکیب، ریسک و بازدهی معتدل‌تری نسبت به صندوق‌های صرفاً سهامی یا با درآمد ثابت ایجاد می‌کند.

۴. صندوق سرمایه‌گذاری مبتنی بر کالا:
ترکیب دارایی این صندوق‌ها عمدتاً از اوراق بهادار مبتنی بر کالاهای فیزیکی مانند طلا، زعفران قابل معامله در بورس کالا تشکیل می‌شود. ارزش این صندوق‌ها به‌طور مستقیم از نوسانات قیمت کالای پایه اثر می‌پذیرد و به همین دلیل، به‌عنوان ابزاری مؤثر برای تنوع‌بخشی سبد سرمایه و پوشش ریسک ناشی از تورم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

۵. صندوق سرمایه‌گذاری اختصاصی بازارگردانی:
در این نوع صندوق‌ها، ترکیب دارایی تقریباً به‌طور کامل از سهام شرکت‌های فعال در بازار سرمایه تشکیل شده است. هدف اصلی آن‌ها حفظ تعادل در عرضه و تقاضا، حمایت از نقدشوندگی و جلوگیری از نوسانات شدید قیمتی در نمادهای تحت بازارگردانی است.

۶. صندوق سرمایه‌گذاری در زمین و ساختمان:
دارایی این صندوق‌ها عمدتاً در پروژه‌های ساختمانی متمرکز است. وجوه سرمایه‌گذاران صرف خرید زمین، ساخت، توسعه یا فروش پروژه‌های ساختمانی می‌شود. بازده این صندوق‌ها معمولاً از محل افزایش ارزش ملک یا اجاره و فروش واحدهای ساخته‌شده حاصل می‌گردد.

۷. صندوق سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات (REITs):
در این نوع صندوق‌ها، بخش عمده دارایی‌ها به املاک درآمدزا مانند ساختمان‌های اداری، تجاری و مسکونی اجاره‌ای اختصاص دارد. درآمد حاصل از اجاره‌ها به‌صورت دوره‌ای میان سرمایه‌گذاران توزیع می‌شود. این صندوق‌ها راهی غیرمستقیم برای حضور در بازار املاک بدون نیاز به خرید مستقیم ملک هستند.

۸. صندوق سرمایه‌گذاری پروژه:
دارایی این صندوق‌ها برای تأمین مالی پروژه‌های بزرگ صنعتی یا زیربنایی نظیر نیروگاه، معدن یا پتروشیمی به کار گرفته می‌شود. ترکیب دارایی شامل وجوه نقد، سهام شرکت پروژه و اوراق بدهی وابسته به پروژه است. بازده سرمایه‌گذاران با پیشرفت و بهره‌برداری از پروژه تحقق می‌یابد.

۹. صندوق سرمایه‌گذاری نیکوکاری:
در این نوع صندوق‌ها، ترکیب دارایی شباهت زیادی به صندوق‌های با درآمد ثابت دارد؛ اما تفاوت اصلی در نحوه مصرف سود است. سرمایه‌گذاران می‌توانند تعیین کنند که تمام یا بخشی از سود حاصل صرف فعالیت‌های خیریه و عام‌المنفعه شود، در حالی‌که اصل سرمایه آن‌ها محفوظ باقی می‌ماند.

۱۰. صندوق سرمایه‌گذاری جسورانه (Venture Capital Funds):
این صندوق‌ها دارایی خود را در شرکت‌های نوپا و استارتاپ‌های نوآورانه سرمایه‌گذاری می‌کنند. بخش اصلی دارایی شامل سهام شرکت‌های غیربورسی با پتانسیل رشد بالا است و قسمت کوچکی از سرمایه نیز برای مدیریت نقدینگی در سپرده‌های بانکی نگهداری می‌شود. این صندوق‌ها ریسک بالایی دارند اما در صورت موفقیت پروژه‌ها، بازده چشمگیری ایجاد می‌کنند.